Dodatki paszowe – czym są, kiedy je stosować i jak wpływają na żywienie zwierząt?

Posted by: Paweł Januszewski Category: Przewodnik Comments: 0

Dodatki paszowe – czym są, kiedy je stosować i jak wpływają na żywienie zwierząt?

dodatki paszowe czym są , kiedy je stosować i jak wpływają na żywienie zwierząt

Dobrze ułożona dawka pokarmowa nie polega na dodawaniu kolejnych preparatów „na wszelki wypadek”. Każdy jej element powinien mieć określoną funkcję i odpowiadać rzeczywistym potrzebom zwierząt. Właśnie dlatego dodatki paszowe warto rozpatrywać nie jako sposób na zastąpienie prawidłowego żywienia, ale jako narzędzie pozwalające osiągnąć konkretny cel – od uzupełnienia określonych składników po poprawę właściwości paszy czy wsparcie jej wykorzystania.

Możliwości jest wiele, dlatego równie ważne jak wybór samego produktu są jego prawidłowe zastosowanie i dawkowanie. Znaczenie mają gatunek, wiek i etap produkcyjny zwierzęcia, skład podstawowej dawki, a nawet sposób podawania paszy.

Czym są dodatki paszowe i jakie funkcje pełnią w żywieniu zwierząt?

Zgodnie z unijnymi przepisami dodatki paszowe to substancje, mikroorganizmy lub preparaty inne niż materiały paszowe i premiksy, które celowo dodaje się do paszy lub wody w celu uzyskania określonego działania. Mogą między innymi wpływać na właściwości paszy, zaspokajać potrzeby żywieniowe zwierząt czy korzystnie oddziaływać na strawność. Wprowadzanie ich do obrotu i stosowanie w Unii Europejskiej podlega systemowi autoryzacji.

Oznacza to, że określenie „dodatek paszowy” obejmuje bardzo zróżnicowane produkty. Niektóre dostarczają określonych składników odżywczych, inne mają zadanie technologiczne, a jeszcze inne są stosowane w celu wpływania na procesy zachodzące w przewodzie pokarmowym.

W praktyce dodatki paszowe mogą być wykorzystywane między innymi do:

  • uzupełniania dawki w wybrane witaminy, mikroelementy czy aminokwasy,
  • poprawy stabilności i właściwości technologicznych paszy,
  • wpływania na jej cechy sensoryczne,
  • zwiększania dostępności lub strawności określonych składników,
  • wspierania właściwego funkcjonowania mikroflory przewodu pokarmowego,
  • realizacji innych ściśle określonych celów wynikających z przeznaczenia danego dodatku.

Istotne jest przy tym rozróżnienie między funkcją konkretnego produktu a ogólnymi możliwościami całej kategorii. Nie każdy dodatek paszowy poprawia przyrosty, pobranie paszy czy kondycję zwierzęcia. Przykładowo dodatek technologiczny może być stosowany przede wszystkim po to, aby ograniczyć niekorzystne zmiany zachodzące w samej paszy.

Jakie rodzaje dodatków paszowych stosuje się w żywieniu zwierząt?

Unijne przepisy klasyfikują dodatki przede wszystkim według funkcji. Rozporządzenie dotyczące dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt wyróżnia pięć głównych kategorii: dodatki technologiczne, sensoryczne, dietetyczne, zootechniczne oraz kokcydiostatyki i histomonostatyki. Poszczególne kategorie dzielą się dodatkowo na grupy funkcjonalne.

Najczęściej w praktyce spotykamy:

  • Dodatki technologiczne – należą do nich między innymi określone konserwanty, przeciwutleniacze, emulgatory, stabilizatory, regulatory kwasowości czy dodatki stosowane przy zakiszaniu. Ich głównym zadaniem jest oddziaływanie na właściwości paszy.
  • Dodatki sensoryczne – stosuje się je do zmiany lub poprawy określonych cech organoleptycznych, takich jak smak czy zapach paszy. Do tej kategorii zaliczane są również określone barwniki.
  • Dodatki dietetyczne, nazywane też w praktyce żywieniowymi – obejmują między innymi witaminy, związki pierwiastków śladowych, aminokwasy, ich sole i analogi. Pozwalają dostarczać składniki potrzebne do prawidłowego bilansowania żywienia.
  • Dodatki zootechniczne – w tej grupie znajdują się między innymi substancje zwiększające strawność oraz stabilizatory flory jelitowej. Ich działanie należy zawsze odnosić do konkretnej grupy funkcjonalnej i przeznaczenia preparatu.
  • Kokcydiostatyki i histomonostatyki – stanowią osobną kategorię dodatków w rozumieniu unijnych regulacji i podlegają ściśle określonym warunkom stosowania.

Sam rodzaj preparatu nie przesądza więc jeszcze o jego przydatności w danym gospodarstwie. Najważniejsze jest to, jaki efekt ma zostać osiągnięty i czy wybrany dodatek jest przeznaczony do stosowania u konkretnej grupy zwierząt.

Kiedy warto wprowadzić dodatki paszowe do dawki pokarmowej?

Decyzja powinna zaczynać się od oceny aktualnego żywienia, a nie od wyboru preparatu. Jeżeli nie wiemy, co chcemy poprawić, trudno obiektywnie stwierdzić później, czy zastosowane rozwiązanie rzeczywiście spełniło swoje zadanie.

W pierwszej kolejności warto przeanalizować skład surowcowy paszy, jej wartość pokarmową, rzeczywiste pobranie oraz wymagania danej grupy technologicznej. Dopiero na tej podstawie można określić, czy potrzebne jest dodatkowe źródło konkretnych składników albo rozwiązanie o charakterze technologicznym lub zootechnicznym.

Przykładowo dodatek żywieniowy może mieć uzasadnienie, gdy konieczne jest odpowiednie uzupełnienie określonych składników. Zastosowanie enzymu powinno natomiast wynikać ze składu dawki, ponieważ jego skuteczność jest związana z obecnością substratu, na który dany enzym oddziałuje.

Innego podejścia wymagają dodatki technologiczne. Tutaj celem może być między innymi zachowanie pożądanej jakości, stabilności czy właściwości paszy podczas przechowywania i przygotowywania.

Dodatki paszowe nie powinny natomiast maskować problemów związanych z niewłaściwym bilansowaniem dawki, słabą jakością surowców, niedostatecznym dostępem do wody czy nieodpowiednimi warunkami utrzymania. Jeżeli podstawy żywienia nie są uporządkowane, kolejny preparat może nie przynieść oczekiwanego rezultatu.

Jak dobrać dodatki paszowe do gatunku, wieku i potrzeb zwierząt?

Nie istnieje jeden uniwersalny zestaw dodatków odpowiedni dla każdego stada. Inne warunki panują w żywieniu przeżuwaczy, inne u trzody chlewnej, a jeszcze inne w produkcji drobiarskiej. Różnice wynikają między innymi z fizjologii przewodu pokarmowego, tempa wzrostu i specyfiki produkcji.

Znaczenie ma również wiek. Młode zwierzę znajdujące się w intensywnej fazie rozwoju ma inne potrzeby niż dorosła sztuka utrzymywana w określonym systemie produkcyjnym. Wraz ze zmianą etapu chowu może więc zmieniać się zarówno uzasadnienie stosowania danego dodatku, jak i sposób jego podawania.

Przy wyborze warto sprawdzić przede wszystkim:

  • gatunek i kategorię zwierząt, dla których produkt jest przeznaczony,
  • cel stosowania dodatku,
  • jego skład i koncentrację substancji lub mikroorganizmów aktywnych,
  • wymagane dawkowanie,
  • sposób podawania,
  • skład podstawowej mieszanki i innych stosowanych preparatów,
  • ewentualne ograniczenia oraz warunki stosowania podane dla danego produktu.

Autoryzacja dodatku może określać między innymi gatunek lub kategorię zwierząt oraz szczegółowe warunki jego wykorzystania. Informacje o dopuszczonych dodatkach i związanych z nimi aktach autoryzacyjnych są gromadzone w unijnym rejestrze, który Komisja Europejska regularnie aktualizuje.

Jak dodatki paszowe wpływają na trawienie i wykorzystanie składników pokarmowych?

Jednym z obszarów, w których dodatki paszowe mogą mieć szczególne znaczenie, jest wykorzystanie składników zawartych w dawce. Dotyczy to przede wszystkim wybranych dodatków zootechnicznych, w tym substancji zwiększających strawność.

Dobrym przykładem są enzymy paszowe. Nie działają one jednak w oderwaniu od składu mieszanki. Ich zastosowanie ma sens wówczas, gdy w paszy występują odpowiednie składniki, na które konkretny enzym może oddziaływać. Dlatego dwa gospodarstwa wykorzystujące różne surowce nie muszą uzyskać identycznego efektu po zastosowaniu tego samego rozwiązania.

Do dodatków zootechnicznych zaliczane są także określone preparaty wpływające na mikroflorę przewodu pokarmowego. Również w tym przypadku należy patrzeć na deklarowane przeznaczenie konkretnego produktu, a nie przypisywać wszystkich możliwych korzyści całej grupie.

Lepsza strawność czy wykorzystanie składników pokarmowych mogą tworzyć korzystniejsze warunki żywieniowe, ale nie gwarantują automatycznie określonego wzrostu produkcyjności. Na wynik wpływają równocześnie jakość dawki, jej pobranie, zdrowie zwierząt, warunki środowiskowe i sposób prowadzenia stada.

W jaki sposób dodatki paszowe mogą wspierać odporność i kondycję zwierząt?

Odporność nie zależy od jednego składnika czy preparatu. Podstawą pozostają właściwie zbilansowane żywienie, odpowiednie warunki utrzymania, higiena, dostęp do wody oraz prawidłowa profilaktyka zdrowotna. Dodatki paszowe mogą być jednym z elementów tego systemu, ale nie powinny być przedstawiane jako jego zamiennik.

Witaminy, mikroelementy i aminokwasy pełnią w organizmie określone funkcje, dlatego ich właściwa podaż jest istotnym elementem pokrywania potrzeb żywieniowych. Jeżeli zastosowanie dodatku służy odpowiedniemu uzupełnieniu dawki, może on pomagać w utrzymaniu jej prawidłowego bilansu.

Niektóre dodatki zootechniczne są natomiast przeznaczone do oddziaływania na procesy trawienne lub mikroflorę przewodu pokarmowego. W takich przypadkach korzystny wpływ na funkcjonowanie przewodu pokarmowego może stanowić jeden z elementów wspierających ogólną kondycję zwierząt.

Warto jednak uważać na zbyt szerokie deklaracje. Przed autoryzacją dodatków w UE oceniane są ich bezpieczeństwo, a w odpowiednich przypadkach także skuteczność w zakresie deklarowanego zastosowania. EFSA analizuje między innymi bezpieczeństwo dla zwierząt, użytkowników, konsumentów oraz środowiska.

Co do zasady dodatki paszowe nie są przeznaczone do diagnozowania ani leczenia chorób i nie powinny zastępować postępowania weterynaryjnego. Trzeba jednak uwzględnić wyjątek przewidziany w przepisach unijnych: kokcydiostatyki i histomonostatyki stanowią odrębną kategorię dodatków paszowych o działaniu przeciw pierwotniakom. W przypadku objawów zdrowotnych właściwym kierunkiem pozostaje diagnostyka i postępowanie weterynaryjne.

Jak prawidłowo dawkować dodatki paszowe?

W przypadku dodatków zasada „więcej znaczy lepiej” nie ma zastosowania. Każdy produkt powinien być stosowany zgodnie z przeznaczeniem, instrukcją producenta i obowiązującymi dla niego warunkami.

Niektóre dodatki mają określony minimalny lub maksymalny poziom stosowania. Znaczenie może mieć również maksymalna zawartość określonej substancji w pełnej dawce pokarmowej. Dlatego przed wprowadzeniem kolejnego preparatu należy uwzględnić nie tylko jego własny skład, ale również to, co zwierzę otrzymuje już z mieszanką pełnoporcjową, uzupełniającą, mineralną czy premiksem.

Szczególnej dokładności wymaga dawkowanie produktów stosowanych w niewielkich ilościach. Dodatek musi zostać równomiernie rozprowadzony w odpowiedniej masie paszy, aby poszczególne zwierzęta nie otrzymywały przypadkowo bardzo różnych dawek.

Jeżeli preparat ma być podawany wraz z wodą, trzeba wcześniej sprawdzić, czy taka droga stosowania została przewidziana dla konkretnego produktu. Sama możliwość łatwego rozpuszczenia preparatu nie oznacza jeszcze, że można podawać go w dowolny sposób.

W większych systemach żywienia znaczenie ma również kontrola techniczna. Dozowniki powinny być odpowiednio skalibrowane, a rzeczywista ilość podawanego produktu okresowo sprawdzana.

Na co zwrócić uwagę przy wyborze dodatków paszowych?

Dobrze dobrany produkt powinien odpowiadać na konkretną potrzebę. Z tego powodu przed zakupem warto określić nie tylko „jaki dodatek zastosować?”, ale przede wszystkim „co chcemy dzięki niemu osiągnąć?”.

W praktyce warto przejść przez kilka kolejnych kroków:

  • Ocenić aktualną dawkę. Trzeba wiedzieć, jakie składniki i w jakiej ilości zwierzę już otrzymuje.
  • Określić cel stosowania. Może nim być uzupełnienie konkretnego składnika, wpływ na strawność, poprawa właściwości paszy czy inne działanie przewidziane dla danej grupy dodatków.
  • Sprawdzić przeznaczenie preparatu. Gatunek, wiek i etap produkcyjny mają znaczenie.
  • Porównać skład i koncentrację. Dwa produkty podawane w podobnej ilości nie muszą dostarczać takiej samej ilości substancji aktywnej.
  • Zweryfikować dawkowanie i sposób aplikacji. Pozwala to ocenić zarówno praktyczność stosowania, jak i rzeczywiste zużycie produktu.
  • Kontrolować całą suplementację. Kilka preparatów może dostarczać te same składniki, dlatego ich nieprzemyślane łączenie zwiększa ryzyko niepotrzebnego dublowania.
  • Obserwować efekty. Jeszcze przed rozpoczęciem stosowania warto ustalić, po jakich mierzalnych wskaźnikach będzie oceniana skuteczność.

Przy wyborze dodatków paszowych dostępnych w allepasze.pl zwracamy uwagę przede wszystkim na rzeczywiste potrzeby żywieniowe zwierząt i przeznaczenie preparatu. Dzięki temu łatwiej dobrać rozwiązanie odpowiednie do gatunku, etapu chowu i stosowanego systemu żywienia, zamiast kierować się wyłącznie nazwą produktu czy liczbą deklarowanych właściwości.

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Czym różnią się dodatki paszowe od premiksów?

Dodatek paszowy jest konkretną substancją, mikroorganizmem lub preparatem stosowanym w określonym celu. Premiks to natomiast mieszanina jednego lub kilku dodatków paszowych, ewentualnie połączonych z materiałami paszowymi albo wodą wykorzystywaną jako nośnik. W rozumieniu unijnych przepisów premiks nie jest przeznaczony do bezpośredniego żywienia zwierząt. Jego zadaniem jest między innymi ułatwienie równomiernego wprowadzenia niewielkich ilości dodatków do większej masy paszy.

Czy dodatki paszowe można stosować przez cały okres chowu?

Zależy to od konkretnego dodatku i warunków jego stosowania. Niektóre produkty mogą być wykorzystywane przez dłuższy okres, podczas gdy inne są przeznaczone dla określonej kategorii wiekowej lub etapu produkcji. Wraz ze zmianą dawki, wieku i potrzeb zwierząt warto ponownie ocenić zasadność dotychczasowej suplementacji.

Czy stosowanie dodatków paszowych może poprawić pobranie paszy?

Niektóre dodatki sensoryczne mogą zmieniać smak lub zapach paszy, ale nie oznacza to, że każdy taki produkt automatycznie zwiększy jej pobranie. Na apetyt wpływają również jakość i struktura mieszanki, dostęp do wody, temperatura, warunki utrzymania oraz stan zdrowia zwierzęcia. Przy problemach z pobraniem paszy najpierw warto określić ich przyczynę.

Czy można łączyć kilka dodatków paszowych w jednej dawce?

W wielu przypadkach jest to możliwe, lecz trzeba sprawdzić warunki stosowania każdego produktu i przeanalizować skład całej dawki. Szczególnie ważne jest upewnienie się, czy te same substancje nie są już dostarczane z premiksem, mieszanką mineralną lub paszą pełnoporcjową. Nie wolno przekraczać ustanowionych maksymalnych poziomów stosowania.

Jak rozpoznać, że stosowany dodatek paszowy przynosi oczekiwane efekty?

Najlepiej jeszcze przed jego wprowadzeniem ustalić konkretny miernik. Zależnie od celu mogą to być na przykład pobranie paszy, przyrost masy ciała, wykorzystanie paszy, kondycja, produkcja mleka lub jaj albo określone parametry związane z trawieniem. Wyniki należy porównywać w możliwie podobnych warunkach, ponieważ na produkcyjność jednocześnie wpływa wiele czynników.

Czy skład podstawowej paszy ma wpływ na wybór odpowiednich dodatków paszowych?

Tak. Skład dawki jest jednym z najważniejszych kryteriów wyboru. Przy dodatkach żywieniowych należy uwzględnić ilość witamin, mikroelementów czy aminokwasów dostarczanych już z paszą. W przypadku enzymów kluczowa jest natomiast obecność określonych składników, na które dany enzym może oddziaływać. Analiza całej dawki pomaga uniknąć niepotrzebnej suplementacji.

Czy sposób stosowania dodatków paszowych zależy od systemu żywienia?

Tak. Preparat może trafiać do dawki między innymi poprzez premiks, mieszankę uzupełniającą, bezpośrednie wymieszanie z paszą lub – jeśli przewidują to warunki stosowania – wraz z wodą. W systemach TMR szczególne znaczenie ma równomierne rozmieszczenie dodatku w całej mieszaninie, natomiast przy dozowaniu automatycznym konieczna jest prawidłowa kalibracja urządzeń.

Po jakim czasie można ocenić efekty stosowania dodatków paszowych?

Nie ma jednego okresu odpowiedniego dla wszystkich produktów. Czas potrzebny na ocenę zależy od rodzaju dodatku, oczekiwanego działania, gatunku zwierząt oraz etapu produkcji. Efekt technologiczny dotyczący właściwości paszy może być widoczny inaczej niż zmiany w strawności czy parametrach produkcyjnych. Najbardziej miarodajna jest obserwacja wcześniej ustalonych wskaźników przez okres pozwalający odróżnić rzeczywisty efekt od normalnych wahań wyników.

Dodałeś ten produkt do koszyka::